zaman ayrılığı vurur
dipsiz bir sevda yokuşunda
yanımda kal..bırakma yaban sevdalara
düşü olmayan acı sonsuzluğa
geceye inat yokluğunda
bir bedel ki sürgünlerde sensizliğim
sonu yok dönüşü yok
bedeli bensizlik olsun ihanetinin
Dün gece bizim deniz fenerinin altında oturdum gökyüzü, deniz ve de ben her akşam seni bekliyoruz! Ne olur dön sevgilim sensiz yaşayamam!
gitme ruhum
sen yokken hicran düşer bu şehre
gitme sevgim
sen yokken tutsak düşerim bir isyan gecesine
ölürüm
sen yokken
birtanem!
sabahı bekledim saatlerce ama ya sonra? Sen yoksun ya şimdi korktum! Belki sabah olmaz diye olsa da sen yoksun diye
ket vurur şehir ışıkları söz vermiş bir aşka bilmem bilemem ferin aydınlatır mı içimi bir daha kaybolursun puslu rüyaların ardında gurura yokuş sevdalarda
Birileri ağlıyordu hesapsız gidişime annem ağlıyordu
senle süslenmiş sokaklardan geçerken ben ağlıyordum
ama olsun dedim ya birtanem!..
geriye bir hiç kalsa da benden, andım olsun yazgıma!..
atacağım seni!...sileceğim gözlerimden!
uyandık rüyamızın en güzel yerinde
şimdi gözlerim yağmur sonrası
birkaç buğulu hatıran bana kalan
avuçlarımda iki yüzük
acı yazıma yemin olan
acı yazgıma sebep sevdan
duvarlara gömdüm yalnızlığımı hüzün akşamlarında yeminliyim döndüğümde!...yeminliyim sana!...biliyorum sen de döneceksin!...
ama bulur musun bir ben daha?...yeminliyim!...güneşe çıktığımda ağlatan aşkına yeminliyim!... bir mahsun vedaya!
yenildim sen çıkmazın vefasız bir aşka
şimdi günahlarda adaklarım
söz geçer mi göz pınarlarıma
bir damla kalır aşkıma inat
gözümün sen kenarında
duvarlara gömdüm yalnızlığımı hüzün akşamlarında yeminliyim döndüğümde!...yeminliyim sana!...biliyorum sen de döneceksin!...
ama bulur musun bir ben daha?...yeminliyim!...güneşe çıktığımda ağlatan aşkına yeminliyim!... bir mahsun vedaya!
sevdam İstanbul kırık hayaller şehri
uzaklara prangasın
masum çocuk hüzünleri sarar yoksan beni
yakacağım yoksun sen
geçtiğin her yeri
biliyorum bir yerlerde ağlıyorsun .ben de ağlıyorum
kadere inat hala sana!...derinlerimden can alan canıma ağlıyorum nasıl unutabilirim ki seni!...unutamam
unutamam yas tutmuş yüreğimi!...
gölgen düşer sarp akşamlarıma
bir kadın ağlıyor içimde
bendeki bana çok uzaklarda
kapında günlerim her gece
tutunamam
sendeki sana
yedi tepenin ardında, soğuk umutlardan başka sarılacağı olmayanların çocuklarıydık biz
inadına yalnızdım hep!...sen yanımda olmadığın zaman!...
düşlerle büyüdük!...
beni beklemendi; tek hayalim o eski pencerede olmadı sevdiğim!...
şimdi sen; içini saran özlemle bekler misin bir pencere kenarında bilmem ama! kapıyı başkasına açacak, söz vermiş sevdamıza hep ağlayacaksın!
yüzünde eski bir günahın izleri
olmayacaksan nefesim
gitme! giyme beyaz gelinliği
asi hüzünler sarar gecemi
geçmem geçemem...
dönülmez tövbelere gömdüm seni
ey İstanbul!
ne kaldı alacağın benden neye yarar tüm sokakların boş şimdi o yokken
onu benden aldın!...sana yenildim bir günahkar yüzünden verme istemem!..bırak!...üstü kalsın!...alacağım yok senden!
adını yazdım ya derinlerime
unutmak ölüm
an gelir ağlarım ikimizin yerine
bedenin toprağım olsun
bırakıp gidersen azap düşlere
ben böyle değildim!...söyle kader! nasıl bakarım ona!
acılar çıkar, her kaçtığımda bir sevda sancısında!...affet!...kayıp şehrimde mahcubum aşkına affet! gidemem!...ölümüne yazgın olsam da!
geceler uzuyordu ya saçlarında
unutamadım
onu yazdım son mektuba
vedasız sonlar vardı ya .
unutmadım
sebepsin kuruttuğum gözyaşına
bugün ağlamayacağım Yılmazım sen adıma tövbeler yaktın! olmadın ya her gece!...ben seni damla damla gözlerimden attım!...ölümdür bende! sensizliği yaşamak, ama seninle!
canımsın! sonlar dinmez kederde!...gördüm ya seni!... kaybolsam da gözlerinde! yemin olsun sevdama! hazırım bir kere daha ölmeye!...seninle!
aşkın bedel nakd-i ömrüme
dayanamam
giderim buralardan yoksan bende
seni sensiz yaşamak çareyse
bırakma
tek tesellim ölümdür
senden öte
salam
Fevral 18, 2008 13:33